تولدی دیگر

قربانی

2010-11-16T22:43:00.006+03:30

در تورات آمده که اسحاق را به مذبح برده؛ لیک در قرآن اسماعیل به قربانگاه فرا خوانده شد. شاید هم هیچکدام؛ تنها امری بود برای امتحان ابراهیم.
ابراهیم آغاز ادیان سامی است؛ فصل مشترک یکتاپرستی و پدر یهودیت؛ مسیحیت و اسلام. او رسالتی فراتر از سامان یک قبیله را می پذیرد او پدر تمامی امت ها می باشد پس باید از فرزند؛ از تنها وارث؛ از همه کس و همه چیزش بگذرد تا پدری باشد برای همگان. ابرام خود را به قربانگاه برد و تمامی خواسته هایش را ذبح می کند تا ابراهیم معنا یابد.

۲۸ مرداد ۱۳۳۲

2010-08-19T14:22:00.005+04:30

سیاه می شود روز؛ شب می شود هنگامی که روز مردی به ‍پایان می رسد.

جوانمردی پیر؛ دلخسته لیک چون صخره ای خستگی ناپذیر استوار. برای مردمانش می جنگید اما تمامی رنج آن را تنهای تنها بر دوش می کشید.
شب می شود ظهر تهران با کودتایی کوتاه فکرانه؛ شعبون بی مخ های چوب و چماق به دست که نمی دانستند تبر بر ریشه خود؛ اجدادشان و فرزندانشان می زنند لیک فریاد و غریو پیروزی سر می دهند؛ چه سرانجام تلخی رقم خورد.
مصدق تبعید شد؛ شاه بازگشت و مردم ایران نفهمیدند چه بر سرشان آمد. همانگونه که نفهمیدند و نخواهند دانست.

رمضان آمد

2010-08-15T01:18:00.003+04:30

ماه گذر از پله عقل به نردبان عشق آمد. ماه تسلیم بودن و شناخت خود از راه رسید. با تن که نتوان به دیدارش رفت؛ با جان برایش پرواز باید کرد। قدری است که غنمیت باید داشت. ساده و بی آلایش؛ مختصر و ساده.

سفره نذری

2010-07-13T02:28:00.005+04:30

گفتم: سفره ابوالفضل داریم.
گفت: ابوالفضل سفره اش بقچه ای بود و که بر زمین خاکی پهنش می کرد, کوچک و ساده.
گفتم: آری اما شهری را اطعام می داد.
گفت: فقرا را آری.
گفتم: وقت آرایشگاه دارم دیر شده.
گفت: سفره نذری است یا سالن مد؟
گفتم: مگر شیک بودن گناه است؟
گفت: اگر پیش همسر چون کنیزان باشی آری!

نادان

2010-06-29T21:58:00.002+04:30

چندی که با تمام وجود درک کرده ام که نادانم اما نیرویی قوی می گویدم نی!!! نمی دانم, هیچ نمی فهمم اما می دانم که می فهمم؛ پس من هستم!!!

ناگفته

2010-06-29T21:44:00.006+04:30

...

هر چه می نوشتم پاک می کردم, دوباره نوشتم و سه باره پاک. نمی دانم این ذهن آشفته را چگونه پاک کنم تا آرام گیرد.

چه کسی می گوید که گرانی شده است

2010-06-14T20:32:00.012+04:30

چه کسی می گوید که گرانی شده است
دوره ارزانی است
شرف اینجا ارزان
تن عریان ارزان
آبرو قیمت یک تکه نان
ودروغ ازهمه چیز ارزانتر
وچه تخفیف بزرگی خورده است قیمت هر انسان
چه خریدش آسان
و فروش آسانتر
چه گران است ولی آزادی
همه زندانی شیطان شده اند
و گناهان بزرگ
چو حصاری شده اند
که گذر ممکن نیست
"معلم شهید علی شریعتی"

شما هم این جمله را در گوگل جستجو کنید تا مثل من مبهوت شوید "چه کسی می گوید که گرانی شده است ". البته دلیل آن این است که "چه کسی" را فیلترینگ مانند متصدیانش چیزی دیگر می فهمد.

چارلی

2010-05-31T19:30:00.006+04:30

سه-چهار ماه پیش احمد گفت: اهل خوندن کتاب کودکان هستی؟! گفتم: چیه؟ گفت: جالبه, کوتاهه. خوندمش. فکر می کردم به علت ساده نوشته شدنشه که این قدر می شه باهاش راحت بود و ارتباط برقرار کرد. اما هفته پیش تازه فهمیدم چرا!
چارلی همان خود ماییم از کودکی تا پیری. کودک که هستیم اشتباه می گوییم؛ غلط می نویسیم و کم کم پیش آموزگار یاد می گیریم تا مورد تمسخر قرار نگیریم و در جوانی فرا می گیریم که تمسخر نکنیم, در اوج قدرت, در نهایت شهرت اما همه اینها دوامی پایدار ندارد و هر آنچه کسب کرده ایم کم کم اما با سرعتی عجیب از دست می دهیم. همانطور که از اول نداشته ایم خالی خالی می شویم و تنها فرقش همان فهم زندگی است.

همزادی

2010-05-31T00:42:00.003+04:30

ای کاش نژادی نبود, ای کاش جنسیتی نبود,
ای کاش همه با هم برابر و برادر بودند یا اصلا نبودند!!

جوانان آینده ساز

2010-05-28T23:29:00.003+04:30

دیشب که به خانه می آمدم ماشینی کوچه پر ترافیک و یک طرفه ما را خلاف رانندگی می کرد. راننده به او نگاهی کرد و گفت: خلاف می آیی! ولی جوابی که شنید "می دانم" بود. ما گذشتیم و راننده سری تکان داد و گفت این همان جوان آینده سازی است که قرار است کشور را آباد کند! من ساکت ماندم.
امروز که به دفتر یکی از دوستان کاری برای عذرخواهی در تحویل کارش رفتم. او به من گفت: متخصص کشور که این قدر بد قول است چه توقعی می شود داشت! من باز هم ساکت ماندم.

از دیگران چه توقعی می شود داشت! براستی چه توقعی؟!؟

با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید؟

2010-05-12T01:09:00.004+04:30

گيرم که در باورتان به خاک نشسته ام!
و ساقه هاي جوانم از ضربه هاي تبرهاي‌تان زخم‌دار است
با ريشه چه مي‌کنيد؟
گيرم که بر سر اين باغ بنشسته در کمين پرنده‌ايد
پرواز را علامت ممنوع ميزنيد
با جوجه هاي نشسته در آشيان چه مي کنيد؟
گيرم که مي‌کشيد
گيرم که مي‌بريد
گيرم که مي‌زنيد
با رويش ناگزير جوانه چه مي‌کنيد؟

بدترین پادشاه

2010-03-16T23:17:00.009+03:30

بدترین پادشاه, آن بد دین و بد کنشی است که برای پاره (=رشوه) هم نیکی نکند؛ کسی است که کشنده بیگناه است. پادفره ای (=مکافات بدی) گران در دوزخ, سزای کسی است که چنین دروندی(=دروغ پرستی) را پادشاه کند.

واژگونگی

2010-02-17T17:47:00.002+03:30

همه چیز در ابهام
دروغ حقیقت می شود
و سپس دوباره دروغ
گذشته پاک شده
پاک فراموش شده

تطبیق حقیقت با واقعیت

2010-02-14T23:18:00.008+03:30

مهم نیست اگر جنگی غیر حقیقی باشد, یا حتی پیروزی در آن غیر ممکن. هدف از نبرد پیروزی نیست بلکه ادامه ی آن است. و این قانون نظام حاکم است برای نابود ساختن آنچه ساخته ایم. هدف تصرف مکان و سلطه بر آن نیست. جامعه فقط بر اساس فقر و نادانی دوام می یابد و تلاش جنگ تماما این است که جامعه در آستانه گرسنگی بماند تا زنده بماند, برای حفظ ساختارهای اجتماعی باید همه را دشمن دانست. جنگ انتهایی ندارد, ادامه ی جنگِ حکومت باید بر ضد افراد خودش ادامه یابد و آنان را پاک سازد. می فهمم چطور! نمی دانم چرا!.

چه می خواهید؟

2010-01-27T10:45:00.010+03:30

تولد هر لحظه بنا به درخواست شما از هستی شکل می گیرد.

هر چه باشد، دور از دسترس یا به همین نزدیکی فقط مدیریت ثانیه هاست که به تخیل شما رنگ واقعیت می بخشد. هر چند من حرّافی بی تدبیرم اما از من پذیرایش باشید زیرا دیگران اثباتش کردند.

اولین لامپ

2010-01-24T23:18:00.003+03:30

هزاران شمع سوختند تا چراغی روشن شد....

چشم هایم

2010-01-24T02:14:00.004+03:30

چشم هایم را می بندم تا معنای اسارت را از یاد برده باشم، چشم هایم را باز نگاه می دارم تا طوق بندگی بر گردنم نیندازند.

چشمی رفته در خواب ناز یار؛ چشمی ندارد لحظه ای آرام و قرار...

چه کسی جای چه کسی نشسته؟

2010-01-22T18:12:00.006+03:30

می گویند زمانی که قرار بود دادگاه لاهه برای رسیدگی به دعاوی انگلیس در ماجرای ملی شدن صنعت نفت تشکیل شود، دکتر مصدق با هیات همراه زودتر ازموقع به محل رفت. در حالی که پیشاپیش جای نشستن همه ی شرکت کنندگان تعیین شده بود دکتر مصدق رفت و روی صندلی انگلستان نشست. قبل از شروع جلسه یکی دو بار به دکتر مصدق گفتند که اینجا برای هیات انگلیسی در نظر گرفته شده و جای شما آن جاست اما پیرمرد تحویل نگرفت و روی همان صندلی نشست. جلسه داشت شروع می شد و هیات نمایندگی انگلیس روبروی دکتر مصدق منتظرایستاده بود تا بلکه بلند شود و روی صندلی خودش بنشیند اما پیرمرد اصلاً نگاهشان هم نمی کرد.

جلسه شروع شد و قاضی رسیدگی کننده به مصدق رو کرد و گفت که شما جای انگلستان نشسته اید و جای شما آن جاست.کم کم ماجرا داشت پیچیده می شد که مصدق بالاخره به حرف آمد و گفت:خیال می کنید نمی دانیم صندلی ما کجاست و صندلی انگلیس کدام است؟ نه آقای رییس، خوب می دانیم جایمان کجاست اما راستش را بخواهید چند دقیقه ای روی صندلی دوستان نشستن برای خاطر این بود تا دوستان بدانند برجای ایشان نشستن یعنی چه. او اضافه کرد که سال های سال است که دولت انگلستان در سرزمین ما خیمه زده و کم کم یادشان رفته که جایشان این جا نیست.با همین ابتکار و حرکت عجیب بود که تا انتهای نشست فضای جلسه تحت تاثیر مستقیم این رفتار پیرمرد قرار گرفت و در نهایت هم انگلستان محکوم شد.

نور را در پستوی خانه نهان باید کرد

2010-01-20T20:23:00.001+03:30

دهانت را می‌بویند
مبادا که گفته باشی دوستت می‌دارم.
دلت را می‌بویند
روزگارِ غریبی‌ست، نازنین
و عشق را
کنارِ تیرکِ راه‌بند
تازیانه می‌زنند.

عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد

در این بُن‌بستِ کج‌وپیچِ سرما
آتش را
به سوخت‌بارِ سرود و شعر
فروزان می‌دارند.
به اندیشیدن خطر مکن.
روزگارِ غریبی‌ست، نازنین
آن که بر در می‌کوبد شباهنگام
به کُشتنِ چراغ آمده است.

نور را در پستوی خانه نهان باید کرد

آنک قصابان‌اند
بر گذرگاه‌ها مستقر
با کُنده و ساتوری خون‌آلود
روزگارِ غریبی‌ست، نازنین
و تبسم را بر لب‌ها جراحی می‌کنند
و ترانه را بر دهان.

شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد

کبابِ قناری
بر آتشِ سوسن و یاس
روزگارِ غریبی‌ست، نازنین
ابلیسِ پیروزْمست
سورِ عزای ما را بر سفره نشسته است.

خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد

سایت رسمی شاملو

به یاد شاملو

2010-01-20T20:12:00.005+03:30

وقتی از شعر و آزادی سخنی می گوییم تنها نامی که بر ذهن ها نقش می بندد "احمد"ست. شعرهایش هنوز هم تازه اند، با طراوت برای زمان خود، ما و آیندگان.... کلامی از دیروز تا فرداهایی که ما نیستیم ولی او جاودانه می زیید. یادش گرامی باد.

دستگیری خلق

2010-01-16T16:58:00.003+03:30

لحظه ای سکوت و عبادت پیش خالق، لحظه ای مشغول دستگیری خلق.

زمام داران دستگیری را 'اسارت' خوانند نه 'رفع نیاز'.

آزادی خواه

2010-01-16T13:12:00.001+03:30

آزادی همچون کالای لوکسی است که اگر باشد بهتر است. این نگاه آسیایی ها به مفهوم آزادی است برای همین است که حاضر به دادن هزینه نیستند و آزادی خواهانش تنها و آواره اند.

مرگ آدم

2010-01-14T23:49:00.004+03:30

آدم که از میوه ممنوعه چشید؛ از غصه گناه خویش بمُرد. و اینگونه شد که اهورا و اهریمن، خالق انسان شدند.

انسان در نسیان

2010-01-14T23:41:00.005+03:30

آدمی بر زمین نازل شد. به کار خویش پرداخت و به زندگانی مشغول.
خدا نامش انسان نهاد که به یادش باشد برای چه آمده؛ آنرا هم فراموش کرد.

بقا جانوران در ما

2010-01-14T23:25:00.004+03:30

گفته اند بعد از خلق، هر یک از جانداران سهمی از عمر خویش را به آدم بخشیدند تا در او تداوم یابند! برای همین است که چون سگ باوفا با دوستانیم و پاچه گیر دشمنان، چون گوسفند مطیع و از بهایم، چون طوطی پر حرف و توخالی. اکنون نیز بیشتر گرگ خصالیم تا یکدیگر را پاره پاره سازیم.

سنگسار

2010-01-14T23:07:00.009+03:30

براستی اگر ثریا با هاشم خوابیده بود باید او را سنگسار می کردیم! آیا هیچ یک از ما تا به حال خطا نکرده، یا در ذهنش زنا!؟!
براستی چرا پدر سنگ می زند بر دخترش بخاطر ساعتی غفلت و اشتباه.
چگونه به نام تو و برای تو می گیرند جان انسانی که لحظه ای غفلت ورزیده؟ پس ای خدا باید همه را سنگسار کنی.

شبی با خدا

2010-01-14T22:39:00.008+03:30

شبى در خواب دیدم مرا مى‌خوانند، راهى شدم، به درى رسیدم، به آرامى در خانه را كوبیدم.

ندا آمد: درون آى. گفتم: به چه روى؟ گفت: براى آنچه نمى‌دانى.

هراسان پرسیدم: براى چو منى هم زمانى هست؟ پاسخ رسید: تا ابدیت.

تردیدى نبود، خانه، خانه خداوندى بود، آرى تنها اوست كه ابدى و جاوید است...

پرسیدم: بار الها چه عملى از بندگانت بیش از همه تو را به تعجب وا مى‌دارد؟

: اینكه شما تمام كودكى خود را در آرزوى بزرگ شدن به سر مى‌برید و دوران پس از آن در حسرت بازگشت به كودكى مى‌گذرانید.اىنكه شما سلامتى خود را فداى مال‌اندوزى مى‌كنید و سپس تمام دارایى خود را صرف بازیابى سلامتى مى‌نمایید. اینكه شما به قدرى نگران آینده‌اید كه حال را فراموش مى‌كنید، در حالى كه نه حال را دارید و نه آینده را. این كه شما طورى زندگى مى‌كنید كه گویى هرگز نخواهید مرد و چنان گورهاى شما را گرد و غبار فراموشى در بر مى‌گیرد كه گویى هرگز زنده نبوده‌اید.

سكوت كردم و اندیشیدم، در خانه چنین گشوده، چه مى‌‌طلبیدم؟ بلى، آموختن.

پرسیدم: چه بیاموزم؟

: بیاموزید كه مجروح كردن قلب دیگران بیش از دقایقى طول نمى‌كشد ولى براى التیام بخشیدن آن به سالها وقت نیاز است. بیاموزید كه هرگز نمى‌توانید كسى را مجبور نمایید تا شما را دوست داشته باشد، زیرا عشق و علاقه دیگران نسبت به شما آینه‌اى از كردار و اخلاق خود شماست . بیاموزید كه هرگز خود را با دیگران مقایسه نكیند، از آنجایى كه هر یك از شما به تنهایى و بر حسب شایستگى‌هاى خود مورد قضاوت و داورى ما قرار مى‌گیرد. بیاموزید كه دوستان واقعى شما كسانى هستند كه با ضعف‌ها و نقصان‌هاى شما آشنایند ولیکن شما را همانگونه كه هستید و دوست دارند. بیاموزید كه داشتن چیزهاى قیمتى و نفیس به زندگى شما بها نمى‌دهد، بلكه آنچه با ارزش است بودن افراد بیشتر در زندگى شماست. بیاموزید كه دیگران را در برابر خطا و بى‌مهرى كه نسبت به شما روا مى‌دارند مورد بخشش خود قرار دهید و این عمل را با ممارست در خود تقویت نمایید. بیاموزید كه كه دونفر مى‌توانند به چیزى یكسان نگاه كنند ولى برداشت آن دو هیچگاه یكسان نخواهد بود. بیاموزید كه در برابر خطاى خود فقط به عفو و بخشش دیگران بسنده نكنید، تنها هنگامى كه مورد آمرزش وجدان خود قرار گرفتید، راضى و خشنود باشید. بیاموزید كه توانگر كسى نیست كه بیشتر دارد بلكه آنكه خواسته‌هاى كمترى دارد. به خاطر داشته باشید كه مردم گفته‌هاى شما را فراموش مى‌كنند، مردم اعمال شما را نیز از یاد خواهند برد ولى، هرگز احساس تو را نسبت به خویش از خاطر نخواهند زدود.

...پس ای خواب آلوده به خود آی تا خدا بینی...

ایران

2010-01-11T15:20:00.002+03:30

بر مزار ایران نشسته و می گرید...
چه سخت است دیدن شکسته شدن مردان ایران به دست نامردان.

وظیفه

2010-01-10T14:53:00.003+03:30

نمی دانم کیستم! نمی دانم کجایم! نقطه ای سرگردان که وظیفه کوچکش را نیز نمی تواند انجام دهد.

سهم آزادی

2010-01-06T22:49:00.003+03:30

سهم آزادی, مرگ است و لاله و پیروزی

زنجیر شدگان زندانی

2010-01-06T22:38:00.004+03:30

هر کسی را زندانی و زنجیری است.

ما در زندان شما و شما زنجیر شده در خیالات خود. بی تفاوتان هم اسیر آرزوهای کور. ما همه با هم در یک زندانیم به یک زنجیر... پس چرا جنگ, چرا حرف هم نمی فهمیم!!!

مسیح حسینی

2009-12-26T13:54:00.003+03:30

فرزندي به‏دنيا آمد. گفتند او را بايد قرباني کرد تا خونش بر زمين جوششي باشد و ترحم خدايان بر ما. گفتند بر مذبحش نهاده تا او را بِبَخشاييم و خداوندگان بر ما نعمت‏ها فزوني کنند. اما اصرار کاهنان پير بي‏اثر بود... او رشد کرد و بزرگ شد و چراغ مجلس گشت و پير ديار خويش...
بساط سياهي پهن بر زمين، چراغ‏ها خاموش شد به‏نام حق حتي به ضرب شميشير. سکوتي سخت حاکم. کس را نبود کلمه‏اي و زاده نمي‏شد کلامي.
شيخ بار سفر مي‏بندد تا در سرزمين موعود با يگانه‏ي خويش بيعت تازه نمايد। جان دوباره‏اي ببخشايد اين خاک مرده را...
آمده است در کهن اساطير که:چون خدايان بر بني آدم خشم گرفتند، مردي از تبار بزرگان خويش را قرباني ساخت تا خونش بر زمين نمودي گردد و سکوت و آرامشي... آنگاه مادر ما خدايان را گفت اين خونِ ديگر است و اين مکان به حرمتش مقدس گشته است، خشم فرو خوريد و سکوت حکم‏فرما سازيد که در اين مذبح اسطوره‏اي آرميده।شيخ در خانه‏ي معبود صليب بر دوش گرفت تا در انتهاي زمين براي خويش قربانگاهي بنا کند. نه خود را که همه‏ي داشته‏هايش را در طَبق اخلاص و اسلام گذاشت تا طنين فريادش دهان به دهان قرن‏ها سرمشق آزادمردان و آزاده‏زنان جهان باشد.
قلم‏دان‏ها از خون حسين پر شدند و نوشتند: اگر دين نداريد لااقل آزاده باشيد.

باکتری های مستبد

2009-12-23T01:24:00.004+03:30

باکتری ها اول میزبان خویش را به زمین می زنند, سپس بر سر تقسیم غنایم به جان خویش می افتند؛ یکدیگر را از بین می برند। میزبان نفسی گرم می کشد و بر می خیزد... عمر باکتری کوتاه است چون تمامی خواه است؛
حتی تحمل خویش را ندارد।

تضادی همساز

2009-12-23T01:00:00.005+03:30

چگونه این همه تضاد با هم جهان را استوار نگاه داشته لیک اندکی اختلاف آدمیان جنگ ها به راه انداخته؟!؟!

باید از طبیعت الهام گرفت شیوه زندگانی را.

بستن کلام

2009-12-23T00:54:00.002+03:30

هر کس را کلامی است برای گفتن و نگفتن,
لیک اینجا آنان را که می گویند به دیاری دیگر می برند!

جاده ای به نام زندگی

2009-12-22T22:58:00.001+03:30

باید تا انتهای مسیر رفت و کسی نمی داند آنجا کجاست؟! هیچ کس...

گذرگاهی به نام زندگی

2009-12-22T22:47:00.002+03:30

باید گذر کرد از پیچ و خم های زندگی, هیچ چاره ای جز این هم نیست! بسیاری هستند که در نیمه راه کم آورده و خورد می شوند و خاکستر...

یلدا

2009-12-21T21:37:00.006+03:30

در سیاه ترین نقطه زمان اگر پایکوبان و رقص کنان به امید ظهور نور بود, یقینا صبح رهایی سپیده خواهد زد.
یلدا مفهوم بیداری، ایستادگی و مقاومت یک ملت ستمدیده است که در نهایت سیاهی به روشنایی می اندیشد.

چرا ساکت نماندی؟!

2009-12-21T16:01:00.002+03:30

عبدالله نوری به آیت الله منتظری گفت : "چرا سه ماه دندان روی جگر نگذاشتید تا با خاموشی خمینی و به دست گرفتن قدرت بنیان رژیم را دگرگون کنی و آیا بهتر نبود تقیه می کردی و جلوی این همه مصیبت و بدبختی را برای خودت و مردم ایران بر اثر حاکمیت یافتن بساز و بفروش های سیاسی و آلوده دامان مدعی عصمت دینی می گرفتی؟" منتظری در پاسخ گفت: "دینم اجازه نمی داد سکوت کنم. شرفم نمی گذاشت تقیه کنم. شب ها خوابم نمی برد و فریاد مادران داغدیده و زنان شوهر کشته و بچه های بی پدر در گوشم زنگ می زد. یک رکعت نماز درست نمی توانستم بخوانم. تصویر پیکرهای سوراخ سوراخ شده از گلوله در برابرم بود." -گزارش قتل ها و اعترافات سعید امامی نوشته علیرضا نوری زاده-

2009-12-17T21:32:00.001+03:30

نقطه را نه حرفی تواند گفتن و نه کاری به اتمام رسانیدن، لیک نقاط را هم گفتن است و هم سرانجامی.

زنجیر شدن

2009-10-20T01:40:00.007+03:30

زندگی از جنس زنجیری است با گره های کور و قفل ها زنگ زده که از دور چون عتیقه ای عقیق چشم رهگذاران را می رباید و چون به چنگش می آورد در کلاف هزارتویش محبوسش سازد؛ چاره ای جز حل معماهایش نیست و پایانی جز خروج نافرجام باقی نمی گذارد.

جنگ و صلح

2009-10-20T00:54:00.002+03:30

آیا زمان صلح فرا نرسیده؟ چرا ما باید از نسل قابیل باشیم نه هابیل!

خواب فقیرانه

2009-10-17T01:43:00.006+03:30

تن فقرا گرم است و سرما نمی فهمد,پاهایشان بو نمی گیرد و عطرآگین است.

انتظار

2009-10-17T01:28:00.006+03:30

در تاریکی زمستان فقط به عشق نور بهار می توان زنده ماند.

هر چند یخ زده تن هایمان و توان جهیدن از ما بگرفته, لیک ریشه در اعماق خاک کرده ایم و صبح گرم آزادی را به انتظار نشسته ایم. هر چند به ناحق برگ و میوه از دستان مان ربودند و به یغما بردند؛ لیک ریشه های مان را سخت تر و پیوندمان را تحکیم بخشیدند. و ما صبر پیشه کردیم و بی توشه در راه بی پایان قدم نی, سر نهادیم تا وعده حق تحقق یابد و نظام صلح؛ عدل و آزادی معنا یابد.

فرشته بدکاره

2009-10-16T21:06:00.002+03:30

فاحشه ای مُرد, او را به بهشت بردند. پاک و باکره!!!

خورشید

2009-10-16T20:47:00.010+03:30

در کتب قدیم آورده اند:
که خورشید به اندازه یک سینی بزرگ است و صبح ها از چاهی در مشرق طلوع می کند و شب ها در چاهی دیگر غروب می کند. و فردا باز از چاه شرقی بیدار و در چاه غربی به خواب می رود. اما نیامده چگونه از غرب به شرق شب را به صبح می رساند!

نقطه پایان

2009-10-11T22:46:00.012+03:30

مرا در انتهای زمین به خاک بسپارید, آنجا که نورها ناپدید می گردند و کلام خاموشی می گزیند؛ در آن جنگل سیاه ناپیدا که انسان را خاک گویند و خاک را هیچ.

ذبح

2009-10-11T22:37:00.003+03:30

چرا مرا به مذبح می برند, تا تقاص گناه دیگران بپردازم
و سهم دل آلوده؛ بخشایش و شادمانی باشد.

گل سرخ

2009-10-08T23:48:00.001+03:30

قدم هایت را مراقب باش, که عشق چون گلی نرم است و نازک.

رنگ

2009-10-08T23:08:00.005+03:30

مدادت را بردار و به زندگیم رنگ جدیدی ببخش,
یکرنگی را از یاد نبرده ام این را به خاطر بسپارش.

ترافیک شهری

2009-10-08T20:02:00.004+03:30

دیدم سواری پارک شده در ایستگاه اتوبوس را, مینی بوسی ایستاده بر پیچ خیابان خارج از ایستگاه و تاکسی بوق زنان به دنبال پنجمین مسافر خویش از میان رهگذرانی که بی هیچ نگاهی به راه خویش می رفتند و وانتی که میوه هایش را به حراج گذاشته بود. اینها را فقط ما می توانیم ببینیم و دیگران هرگز.
*دیگران: اشاره به دیگر کشورها است که قانون دارند و آنرا رعایت می کنند.

خودفروشی

2009-10-08T19:45:00.002+03:30

دختری را دیدم که خویش را 20هزار قیمت می داد اما به 3هزار می فروخت.

زندگی

2009-10-08T19:11:00.003+03:30

چراغ سبز زندگی به ناگاه زرد می شود اما قرمز شدنش را کسی باور ندارد.

فردا

2009-10-08T18:37:00.003+03:30

هنگامی که همه آنچه را که ساخته اید ویرانه می یابید, چه می کنید؟ اشک می ریزید و پا بر زمین می کوبید. آسمان را, زمین را, زمان را نفرین می کنید و یا خدا را مقصر همه داستان آفرینش می خوانید؟! یا چون آن بازرگان که بر ویرانه هایش بنوشت "مغازه ام سوخت؛ ایمانم که نسوخته است. فردا دوباره شروع خواهم کرد" بر سینه خویش ستاره آبی آرامش و امید حک کرده اید.

ای کاش

2009-10-05T05:13:00.007+03:30

کاش فردا را فراموش می کردیم
و امروز زندگی را تجربه
ای کاش می شد
عشق را نفس کشید
با گلها رقصید
کودکی را فهمید
دستی را بویید
از ته دل خندید
ای کاش بودم
گلی رقصان در باد
کودکی سرمست با لبی خندان
یا آن دست آزادِ آزاد

عشق پیری

2009-10-05T05:09:00.004+03:30

برای عشق ورزیدن هیچگاه دیر نیست, لیک زمان اندک است و فاصله بسیار.

سکوت

2009-10-05T04:48:00.005+03:30

بر گوش مُهری نهم, بر چشم پرده افکنم و زبان در کام گیرم,
در این شهرِ دروغ پردازِ آشفته حال که سخن حقی را تاب شنیدن نیست.

جام شوکران

2009-10-05T04:25:00.004+03:30

زمان در سکون

سخت در سکوت

نیست کسی در پس دیوار جنون
بشکند قفل زندان قرون
سرکشد شوکران جام وجود
پر کشد تا ملکوت
هست شود, هست کند این برهوت؟!

سراغ من نیایید

2009-10-04T23:08:00.007+03:30

به سراغ من اگر می آیید
نرم و آهسته نیایید
که ترکی بردارد
نه, بشکند
شیشه نازک تنهایی من

* این روزها همه بر دور خویش پیله ای دروغین بسته اند و در مردابی خیالی مشغول رسیدن به آمال و آلام خویشند. و غافل از غرق شدن و پروانه شدن.

آغوش آرام من

2009-10-01T23:07:00.002+03:30

آنگاه که آرام در برم گيري
و دستان من در لا به لاي گيسوان ابريشميت طرحي موّاج پديدار سازد
عالم همه ساکن گردد
و سکوت ساليانش شکسته در هم
ثانيه ها محو تماشا و زمان صاعقه‏اي بيش نباشد
باران تن‏هاي خشکيده‏مان را طراوتي ديگر بخشد
و خاموشي دنيا معنا يابد
دليل يکي شدن آشکار شود
و ما در بازي روزگار بازيگراني تازه خواهيم بود

جزای فاش کردن

2009-10-01T22:02:00.004+03:30

پاداشی جز این در انتظارمان نیست

رویش

2009-10-01T12:35:00.003+03:30

آب را دریغ داشتند، عطش مانع از رویش جوانه نشد

تنها یار و یاور من تویی

2009-09-30T20:31:00.006+03:30

در زمستانی که حتی باد به دنبال سر پناه می گردد

تن عریان خاطراتم را با نگاه عاشقت گرم کن

مرا سر پناه باش
سردی لحظه های تاریک و نم دار شبانه ام
در انتظار طلوع لبخند توست

لویاتان

2009-09-30T20:12:00.009+03:30

مگر نوری از آسمان به داد ما رسد و این لویاتان را نابود و محو سازد.

لویاتان یا لوایاتان (به انگلیسی:Leviathan به عبری: לִוְיָתָן) کلمه‌ای است عبری و در تورات ذکر شده‌است. لویاتان غول عظیم الجثه‌ای آبی و وحشت‌آور شبیه اژدها است، به گفته کتاب مقدس: در آن روز خداوند با شمشیری بزرگ و قوی لویاتان این اژدها را در دریا خواهد کشت. (From Wikipedia)

بخشش

2009-09-29T23:17:00.004+03:30

این بخشش است که دیگران را شاد و ما را آزاد و رها می سازد
http://bazkhan.ir/1187152.htm

موسیقی

2009-09-27T01:40:00.002+03:30

موسیقی زبان مشترک ملت ها و فصل اشتراک آنهاست؛ بازخوانیمش
ملودی عشق است و شور و جاودانی؛ بازیابیمش

روش زندگی

2009-09-25T06:18:00.002+03:30

صبح زود بعد از عبادت شبانه، همه شاگردان خویش را فرا خواند و از میان دوازده نفر را به عنوان شاگردان خاص خویش برگزید و آنان را رسولان خود نامید... سپس همگی از دامنه کوه پایین آمدند... عیسی رو به شاگردان خود کرد و گفت :
خوشا به حال شما که تهی دستید ، زیرا ملکوت خدا از آن شماست! خوشا به حال شما که گرسنه اید زیرا سیر و بی نیاز خواهید شد. خوشا به حال شما که گریان هستید ، زیرا زمانی خواهد رسید که از خوشی خواهید خندید! خوشا به حال شما ، وقتی که مردم بخاطر من، از شما متنفر شوند و شما را در جمع خود راه ندهند و به شما ناسزا گویند و تهمت زنند! در اینگونه مواقع شادی کنید! بلی، شاد و مسرور باشید ، زیرا در آسمان پاداش بزرگی در انتظارتان خواهد بود . بدانید که با انبیای قدیم نیز مردم همینگونه رفتار کردند.
اما وای به حال ثروتمندان زیرا دوران خوشی ایشان فقط محدود به این جهان است. وای به حال آنانی که اکنون سیر هستند، زیرا دوران گرسنگی شان فرا خواهد رسید! وای به حال آنانی که امروز خندان و بی غمند، زیرا غم و اندوه انتظارشان را میکشد! وای بر شما، آنگاه که مردم از شما تعریف و تمجید کنند، زیرا با انبیای دروغین نیز به همینگونه رفتار می کردند!
اما به همه شما که سخنان مرا می شنوید، می گویم که دشمنان خود را دوست بدارید و به کسانی که به شما نفرت دارند، خوبی کنید. برای آنانی که به شما ناسزا می گویند دعای خیر کنید، برای افرادی که به شما آزار می رسانند برکت خدا را بطلبید .
اگر کسی به یک طرف صورتت سیلی زد، بگذار به طرف دیگر هم بزند !اگر کسی خواست ردای تو را بگیرد پیراهنت را هم بده. هر که از تو چیزی بخواهد، از او دریغ ندار و اگر اموالت را گرفتند در فکر پس گرفتنش نباش.
با مردم آنگونه رفتار کن که انتظار داری با تو رفتار کنند. اگر فقط کسانی را دوست بدارید که شما را دوست می دارند، چه برتری بر دیگران دارید؟ خداشناسان نیز چنین می کنند! و اگر فقط به کسانی خوبی کنید که به شما خوبی می کنند، آیا کار بزرگی کرده اید؟ گناهکاران نیز چنین می کنند! و اگر فقط به کسانی قرض بدهید که میتوانند به شما پس بدهند، چه هنر کرده اید؟ حتی گناهکاران نیز اگر بدانند پولشان را پس می گیرند، به یکدیکر قرض می دهند .
اما شما، دشمنانتان را دوست بدارید و به ایشان خوبی کنید! قرض بدهید و نگران پس گرفتنش نباشید، در اینصورت پاداش آسمانی بزرگ خواهد بود، زیرا همچون فرزندان خدا رفتار کرده اید، چون خدا نیز نسبت به حق ناشناسان و بدکاران مهربان است. پس مانند پدر آسمانی خود دلسوز باشید.
ایراد نگیرید تا از شما ایراد نگیرند، دیگران را محکوم نکنید تا خدا شما را محکوم نکند، گذشت داشته باشید تا نسبت به شما با گذشت باشند.
بدهید تا خدا هم به شما بدهد، هدیه ای که می دهید به خودتان برخواهد گشت، آن هم با پیمانه ای پر، لبریز، فشرده و تکان داده شده! با هر دستی بدهید با همان دست دریافت خواهید کرد، اگر با دست پر بدهید، با دست پر دریافت می کنید و اگر با دست خالی بدهید، با دست خالی دریافت خواهید کرد. +فرازی از انجیل لوقا 6# 20تا38+

100 گوسفند یکی کم

2009-09-25T05:19:00.003+03:30

اگر مردی صد گوسفند داشته باشد و یکی از آنها از گله دور افتد و گم شود، آن مرد چه می کند؟ آیا آن نود و نه گوسفند دیگر را در صحرا رها نمی کند تا به دنبال گوسفند گمشده اش برود؟ بلی... فرازی از انجیل

برابری و برادری

2009-09-25T05:16:00.002+03:30

قرار بود همه با هم برادر و برابر باشیم اما بعضی گفتند ما برابرتریم

مخالف من یا دشمن من

2009-09-20T02:15:00.004+04:30

تنها کلید نجات،
پذیرش و احترام مخالف است. این راز پیشرفت ما، او و هستی است.

اضداد 4گانه

2009-09-20T02:05:00.002+04:30

راز آفرینش تعامل اضداد است. این همان قانون روز نخست بود و سنگ بنای پایدار هستی... جمع همه عناصر برای دوام و تداوم زندگی شرط لازم است. قانون سخت حاکم بر ماست و بی رحمانه جاری.

حق

2009-09-19T20:20:00.007+04:30

حق ما نیستیم، آنها هم نیستند، همه ما جزیی از حقیقت هستیم که از کل آن غافل و از درکش عاجز مانده ایم...
صالحان آن بی ادعایان غایبند.

سیل

2009-09-19T05:15:00.003+04:30

هیچ قدرتی را توان ایستایی در برابر سیل خروشان نیست.
همه چیز را می شوید، همه کس را می برد. و جز خرابه ها هیچ نمی گذارد

سرنوشت استبداد

2009-09-19T05:07:00.005+04:30

آری تاریخ بارها تکرار می شود، تکراری تکراری... زیرا هستی به کنشی همگون پاسخی یکسان می دهد.
رفیق استالین بود که استبداد و سلطه نظامیش جهانی چون شوروی را ویران کرد و نظامش را واژگونه. و دیگران از آن سود جستند و بهره ها گرفتند... استبداد چون ضربه های پتکی است که جاهلانه بر خویشتن می کوبیم نه بر پیکره دیگرانش.

حقیقت

2009-09-19T04:54:00.004+04:30

در این تاریک شهر قریب با این چشمان کم سوی غریب،

حقیقت دست یافتنی نیست...

ایران سبز

2009-09-16T20:48:00.007+04:30

سرخ می‌شوم تا میهنم سبز شود

آزادی جسم نمی‌داند

2009-09-15T23:49:00.002+04:30

باری آمده‌ام سر دهم اینبار برای میهنم

آزادی سن نمی‌شناسد

2009-09-15T23:41:00.000+04:30

گفت: آمدم تا مرا به بهشت برند!!!

زیبایی

2009-09-13T21:54:00.001+04:30

زیبایی را به زنجیر کشیدن؛ عطرش عالمی دیگر خلق کرد...

2009-09-13T21:43:00.004+04:30

به انتهای خط که رسیدی حقیقت را درمی‌یابی. شاید بازگشتی شاید نی

فنجان قهوه

2009-09-13T21:14:00.003+04:30

تلخی زندگی را به فنجان قهوه‌ای تلخ بدل کردم و به جرعه‌ای نوشیدم.
آنگاه به زمان شدم و هست شدم.

در وصف علی

2009-09-11T16:19:00.011+04:30

علي اي هـماي رحمت تو چه آيتي خدا را - که به ماسـوا فکندي هـمه سـايـه‌ي هـما را

دل اگر خــداشناسي هـمه در رخ علـي بين - به عـلي شناختـم من به خـدا قـسم خـدا را
به خـدا کـه در دو عالم اثـر از فـنا نماند - چـو علـي گرفـته باشـد ســر چشمه‌ي بـقا را
مگر اي سحاب رحمت تو بباري ارنه دوزخ - به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را
بـرو اي گـداي مسکيـن در خانه‌ي علي زن - که نگيـن پادشاهي دهـد از کـرم گـدا را
بجز از علي که گويد به پسر که قاتـل من - چو اسير تـست اکنون به اسيـر کـن مدارا
بجـز از علـي کـه آرد پسـري ابـوالـعجائب - که علـم کنـد بـه عالـم شهـداي کربـلا را
چـو به دوست عهـد بنـدد ز ميان پاکبـازان - چو علي که مي‌تواند که بسـر برد وفـا را
نه خـدا توانمش خواند نه بشـر توانـمش گفـت - متحيـرم چـه نامم شـه ملک لافـتي را
بـدو چشم خون فشانم هـله اي نسيم رحمت - که ز کوي او غبـاري به مـن آر توتيـا را
به اميـد آن که شايد برسـد به خاک پايـت - چه پيـامها سپـردم هـمـه سـوز دل صـبا را
چـو تويي قضاي گـردان به دعاي مستمنـدان - که ز جان ما بگردان ره آفـت قـضا را
چـه زنـم چو ناي هـردم ز نـواي شوق او دم - که لسان غيب خوشتر بنوازد اين نـوا را
«هـمه شـب در ايـن اميـدم که نسيـم صبحگاهي - بـه پيـام آشنـائـي بـنـوازد آشنا را»
ز نواي مرغ ياحق بشنو که در دل شب - غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهريارا

آزادی بیان

2009-09-11T16:13:00.003+04:30

خدایا قدرت تحمل عقیده مخالف را به من ارزانی کن

بت

2009-09-11T15:57:00.002+04:30

ساختن بت از هر چیز و هر کس ثمره‌ای جز تباهی و نقاق نخواهد داشت.
شاید برای همین است که اسلام ساختن تندیس‌ را حرام می‌داند.

فزت و رب الکعبه

2009-09-08T22:40:00.005+04:30

نور را بنام حق شکافت، لیک نور جاودانه و ظلمت ملعون زمان گشت

یادبود آیت الله طالقانی

2009-09-08T22:23:00.005+04:30

پدر ملت و اسطوره مقاومت که رفت گفت فزت و رب الکعبه
خوشا به حالش که روسفید نزد خلق ماند و سپید لوح نزد خالق

او نمونه‌ای کم نظیر بود؛ همگان را دوست می‌داشت و به مردم و وطنش عشق می‌ورزید. عاشقان چه سبک بالند.

کلامی بر دار

2009-09-07T02:41:00.003+04:30

مگر می شود کلمه را بر دار کرد!

زبان آتش

2009-09-06T01:18:00.006+04:30

تصنیف زبان آتش با صدای استاد شجریان (از فریدون مشیری)

نور امید

2009-09-05T15:28:00.006+04:30

هر چند اینجا تاریک و تنگ است اما کورسویی از امید همچنان باقی است.

طاهر احمدزاده

2009-09-01T23:37:00.006+04:30

او که رفت هیچ کس نگفت تو دیگر چرا؟! همه او را می‌شناسند به صداقت و پایداری. او نمونه و نماد ایستادگی است، تاریخ مصور و صادق انقلاب. همیشه در زندان بود از اوایل شروع نهضت انقلاب اسلامی تا همین چندی پیش در سن 80سالگی.

چندی است طاهر احمدزاده ترک دیار کرد و در جنبش سبز ایرانیان مقیم آمریکا شرکت کرد. حیف شد که مشهد را خاموش کرد.

من از جهانی دگرم

2009-09-01T17:49:00.004+04:30

کاری زیبا از گروه مستان به سرپرستی همای

زندان

2009-09-01T17:21:00.003+04:30

یک دولت نالایق جایی جز زندان‌هایش برای مردان و زنان لایق ندارد.
ماهاتما گاندی

رفتن

2009-08-31T17:25:00.005+04:30

وقت رفتن که می‌شود باید پر کشید و رفت
تنها و برهنه

گل باغچه

2009-08-30T00:01:00.007+04:30

گاهی طبیعت چنان خود را می‌آراید که همگان را به اعجاب وامی‌دارد

گریه عاشقانه

2009-08-22T17:59:00.004+04:30

وقتی عاشقی می‌گرید؛ همه چیز خراب می‌شود، ساختمان‌های گذشته فرو می‌ریزند، سنگ‌بناهای قدیمی آوار می‌شوند. تا هیچ نماند، هیچ کس و هیچ چیز؛ اما غافل که خاطرات نمی‌میرند فقط دفن می‌شوند-برای مدت کوتاهی-.

واکسن آبله

2009-08-09T03:58:00.002+04:30

سال 1264 قمرى، نخستین برنامه‌ى دولت ایران براى واکسن زدن به فرمان امیرکبیر آغاز شد. در آن برنامه، کودکان و نوجوانانى ایرانى را آبله‌کوبى مى‌کردند. اما چند روز پس از آغاز آبله‌کوبى به امیر کبیر خبردادند که مردم از روى ناآگاهى نمى‌خواهند واکسن بزنند. به‌ویژه که چند تن از فالگیرها و دعانویس‌ها در شهر شایعه کرده بودند که واکسن زدن باعث راه ‌یافتن جن به خون انسان مى‌شود.
هنگامى که خبر رسید پنج نفر به علت ابتلا به بیمارى آبله جان باخته‌اند، امیر بى‌درنگ فرمان داد هر کسى که حاضر نشود آبله بکوبد باید پنج تومان به صندوق دولت جریمه بپردازد. او تصور مى کرد که با این فرمان همه مردم آبله مى‌کوبند. اما نفوذ سخن دعانویس‌ها و نادانى مردم بیش از آن بود که فرمان امیر را بپذیرند. شمارى که پول کافى داشتند، پنج تومان را پرداختند و از آبله‌کوبى سرباز زدند. شمارى دیگر هنگام مراجعه مأموران در آب انبارها پنهان مى‌شدند یا از شهر بیرون مى‌رفتند.
روز بیست و هشتم ماه ربیع الاول به امیر اطلاع دادند که در همه‌ى شهر تهران و روستاهاى پیرامون آن فقط سى‌صد و سى نفر آبله کوبیده‌اند. در همان روز، پاره دوزى را که فرزندش از بیمارى آبله مرده بود، به نزد او آوردند. امیر به جسد کودک نگریست و آنگاه گفت: ما که براى نجات بچه‌هایتان آبله‌کوب فرستادیم. پیرمرد با اندوه فراوان گفت: حضرت امیر، به من گفته بودند که اگر بچه را آبله بکوبیم جن زده مى‌شود. امیر فریاد کشید: واى از جهل و نادانى، حال، گذشته از اینکه فرزندت را از دست داده‌اى باید پنج تومان هم جریمه بدهی. پیرمرد با التماس گفت: باور کنید که هیچ ندارم. امیرکبیر دست در جیب خود کرد و پنج تومان به او داد و سپس گفت: حکم برنمى‌گردد، این پنج تومان را به صندوق دولت بپرداز.
چند دقیقه دیگر، بقالى را آوردند که فرزند او نیز از آبله مرده بود. این بار امیرکبیر دیگر نتوانست تحمل کند. روى صندلى نشست و با حالى زار شروع به گریستن کرد. در آن هنگام میرزا آقاخان وارد شد. او در کمتر زمانى امیرکبیر را در حال گریستن دیده بود. علت را پرسید و ملازمان امیر گفتند که دو کودک شیرخوار پاره دوز و بقالى از بیمارى آبله مرده‌اند. میرزا آقاخان با شگفتى گفت: عجب، من تصور مى‌کردم که میرزا احمدخان، پسر امیر، مرده است که او این چنین هاى‌هاى مى‌گرید. سپس، به امیر نزدیک شد و گفت: گریستن، آن هم به این گونه، براى دو بچه‌ى شیرخوار بقال و چقال در شأن شما نیست. امیر سر برداشت و با خشم به او نگریست، آنچنان که میرزا آقاخان از ترس بر خود لرزید. امیر اشک‌هایش را پاک کرد و گفت: خاموش باش. تا زمانى که ما سرپرستى این ملت را بر عهده داریم، مسئول مرگشان ما هستیم .میرزا آقاخان آهسته گفت: ولى اینان خود در اثر جهل آبله نکوبیده‌اند.
امیر با صداى رسا گفت: و مسئول جهلشان نیز ما هستیم .اگر ما در هر روستا و کوچه و خیابانى مدرسه بسازیم و کتابخانه ایجاد کنیم، دعانویس‌ها بساطشان را جمع مى‌کنند. تمام ایرانى‌ها اولاد حقیقى من هستند و من از این مى‌گریم که چرا این مردم باید این قدر جاهل باشند که در اثر نکوبیدن آبله بمیرند.

قندیل‌های چندش‌آور شعور

2009-07-27T15:11:00.004+04:30

قنديلهاي چندش آور شعور
در ظلمتي بس عظيم تر از کوه نور
آويخته از ترنم اعتماد
بر گستره سرخ آتش نور
هوا گرگ و ميش، سياه سياه تا مانده اندکي سپيد
اشکهاي ترشيده بخت شمع،
زندگي را حسرت به دل مي گريند، آهسته... آهسته...
قلبهاي خيانت ديده به خلوت کوچه هاي بي کسي،
عشق را دستفروشي مي کنند
و اين دستفروشان در کسادي بازار بياد ايام خوشي که نداشتند،
بيهوده خوشنددانايي در قمار سينه دانايان جان مي بازد...
باختني تا مرز ساختن...
ساختن پيله اي بنام تنهايي... هوشياري...
و انديشه ها کز کرده در کنج بستر گنديده سکون
بر سوگ امتداد لحظه ها ديوانه وار مي خندند
هوا گرگ و ميش، سياه سياه تا مانده اندکي سپيد
رعيت سرگرم پرستش تجربه
موعظه کاهن دير چنين است:چوپانان همه دروغگويند
اي گرگها، گوسفندان را به جرم دروغ چوپانان بدريد
فريادهاي تهمت خورده چوپانان
گرگهاي ميراث خورده دروغ
آروغهاي ترشيده دوغ
وحشتهاي سيال بي امان و بي فروغ
همکلام با بيداد بي دريغ موعظه کاهن
دست در دستان هم
خدا را به جرم بت پرستي بت پرستان
محکوم به يگانگي کردند
و دلهره هاي لخت و عريان دخترکان پدر دريده را
محرم چشمان نامحرم خدايان سنگي پول و سرمايه!!!
رقص، رقص انتحار است در پيشگاه اقتدا
و جبر، تحميل اقتدا است بر بام فرو ريخته اقتضاء
آه که چه بي دغدغه دست نياز مادران کودک گرسنه را
با شعار « فقط نقد » بدست تندباد وحشي فقر مي سپاريم
و شب هنگام دستان پرمان را رو به درگاه خدا برده
و شکر گويان فردايي پرتر را طمع مي ورزيم
افسوس که سهم رخسار بي نوايان، از اين همه طلا فقط رنگ آن است
شايد شبي به تبي سکه هاي سياه مش اصغر
به برکت دعاي خير کاهن پير، طلا گردد
شايد روزي آسمان به زمين فرود آيد
شايد اين نغزهاي بي مغزي که کنون مي خوانيد
دگر بر شعور و عقل نشورند
و شايد قانونمندان قانون شک
نخود روزي گرفتار قانون، قانون شکني شوند
به اميد اين بايدها و شايدها که روزي به تنومندي باور برسند
تا رسم خيال از دامن مادر عشق برويد.

عشق شیطان

2007-09-10T01:24:00.012+03:30

شنيده‏ ام، سرنوشت عالم در لوحِ محفوظ نوشته شده و هيچ كسي را به آن لوح دسترسي نبوده است الا محبوب‏ترين فرشته‏ خدا. حس كنجكاوي فرشته را تحريك کرده به خوانش، قسمتي از آن‌را مي‏خواند «و چون خداي آدم را بيافريد از بهترين ملائكش بر او ايراد سازد كه ما تو را بنده و شاكريم ، از چه روي كسي را خلق ساخته‏ اي كه جز فساد و ويراني سودي ندارد. بدين گونه خداي را خشم فرا‏گرفته او را رجيم و رانده خواند، از عرش بیرونش کند و خارش سازد.». ترس بر وجودش لانه کرد، لوح زرین را بست. زمان در بی زمانی می گذشت.
چون خلق آدم به پايان رسيد، خداي او را بر ملائك عرضه كرد، همه سر تعظيم فرود آوردند جز فرشته‏ اي در جستجوي آن نافرمان که انزارش دهد عقوبت این گستاخی عظیم را... اما خبری از او نیافت، همه تسلیم امر امیر, خاشع بر صنع و ساجد خاک. پس ابليس را چاره‏اي نبود جز آنكه به سبب عشقِ بي‏پايان و بی‌حسابش بر اين اعتراض. بزرگ‏ترين اعتراضي كه توان تصورش هم نيست. اين‏گونه ايستادن در برابر آنكه همه چيز توست، با تمام آگاهي و بصيرتش، كاري است قابل ستايش كه آدمي را قدرتش نيست. پيراهن عمارت به تن پاره کردن و لباس ذلت پوشيدن،‏ فردوس و جنات را معاوضه با گرماي صحراهاي زمين بي‏هيچ سود و ثمر و وعده‏اي کردن، كلاه پادشاهي از سر برداشتن و تسليم محضِ امير گشتن.كدامين ما ذره‏اي جرات داشته‌ايم بدين‏سان؟ كدامين ما بدون وعده‏هاي شيرينش به سويش با قدم‏هاي استوار شتافته‏ ايم ؟ (جز براي باغي در سرزمينِ شيطانِ نفس)!!! اگر نبود چه می‌کردیم!؟